Back to index
invoerdatum: 26 oktober 2005
laatste wijzigingen/ aanvullingen:
09 maart 2008

GYROSCOPIC PROPULSION

INLEIDING,
en onderliggende theoretische beschouwingen.

Deze 'zijsprong' vanuit mijn Thermosynchronica is geen toeval of een chronische nijging om tegen traditionele opvattingen aan te schoppen, maar een poging om vanuit deze andere visie de Brownse beweging te kunnen 'verklaren'; moleculen met electronen- spin als gyroscoopjes met tijdelijke precessies t.g.v. temperatuursverschillen.

Velen (waaronder ikzelf) hebben zich tot op heden zeer verwonderd over de "mysterieuze" eigenschappen van de Gyroscoop.
Ook nu nog is er een speelgoed gyroscoopje in de handel, genaamd 'magic ufo', waar geen rationeel verklarende theorie bijgevoegd is.
Bij diepgaandere studie, o.a.: "The Gyroscope and its applications"
Edited by: Martin Davidson, D.Sc.,F.R.A.S.
Hutchinson's scientific and technical publicatons
Made and printed by: Cheltenham Press Ltd., Cheltenham and London 1946, komen de 'verschijnselen' precessie en nutatie welliswaar aan de orde, maar ontbreekt -voor zover mij bekend- een wetenschappelijk erkende theorie van een eventuëel reactie medium.
Wellicht moet er toch (mede vanuit de kosmische Gravitatie- problematiek) een ruimtelijke parameter ontwikkeld worden, of zijn alle gyroscopische verschijnselen toe te schrijven aan interne reaties of koppels tussen frame (of hemellichaam) en gyroscoop. Ik bedoel hiermee, dat er concluderend vanuit de traditionele Newtonse en ruimtevaarttechnische 'wetten', altijd een extern medium (massa) nodig is om een object tot een gelijke zuiver tegengesteld gerichte reactie te bewegen.
De toepassing van raketbrandstof die hierbij uitgestoot moet worden, dient dan wel -zeer milieubelastend- vanaf de aarde meegelanceerd te worden.
Bij de beoogde gyroscopische voortstuwingsmethode's (met interne cycli van gyroscopen) kan de benodigde elektrische energie echter middels zonnepanelen plaatselijk (!) worden aangewend.
Als inleidende proef/ observatie het bekende 'zwevende' tolletje:

fig1.gif(ontwerp: stephen @ sptv.demon.co.uk)

Bovengetoonde animatie ìs zo'n wonderlijk verschijnsel, waar ik een weegproef aan heb gewijd; aan een touwtje heb ik een gyroscoopje, precesserend laten zweven en gewogen aan een weegschaal (balans); afgezien van een vibrerende wijzeruitslag, bemerkte ik géén gewichtsverschil met het vrijhangend niet- roterend gyroscoopje.
Een traditionele mechanische benadering is een balans, een evenwichtsvergelijking:

fig2.gif

Het 'aardse' gyroscoopje met massa Mg zou vanuit het balanspunt een moment -Fg .a uitoefenen; om een evenwicht te verkrijgen is een gelijk doch tegengesteld (+)moment nodig. (de algebraïsche som der momenten is 0)
-Hoewel ik in de boeken enige onduidelijkheid heb ervaren, stel ik hierbij een moment waarvan de draairichting mèt de wijzers van de klok draait positief (+).
Als a'= a, dan is Fr=Fg en de balans reactie (het weeggewicht Fb) 2 maal Fg, of bij gelijke 'weging' (Fb = Fg) een tegenmoment van een oneindig kleine Fr' maal de oneindig lange arm a". Omdat dit toe te passen 'ruimtelijke' tegenmoment niet inpasbaar is vanuit de klassieke reactieloze kosmische ruimte, dient men het gyrotolletje te laten 'zweven' ten gevolge van een krachten- koppel met moment Fk x 2a , dat door het precesserende tolletje zèlf wordt veroorzaakt:

fig3.gif

Als men een gyrotolletje aan een extra lange lijn laat 'zweven', ziet men dat de karakteristieke precessie- 'kegel' zich oorspronkelijk manifesteert als een zuivere rotatie om zijn eigen as ten gevolge van een precessie koppel.
Zelfs déze (precessie) rotatie is nog geen oorspronkelijke reactie op de gevolgen van een kosmische gyroas verdraaiing, maar een complexe manifestatie waar zwaatekracht èn de 'newtonse slinger' een mysterieus en vaak onbegrepen effect op uitoefenen. Met een eenvoudig speelgoed gyroscoopje kan men (tussen twee vingers) het hieronder geschetste experiment uitvoeren, welke de primaire (kosmische) reactie op een asverdraaiing toont:

fig4.gif

De richting van dit precessie koppel wordt bepaald door de gyroschijf rotatierichting; de gyroas zal zich namelijk loodrecht op het vlak van het primaire koppel richten, zodanig dat de schijfrotatie dezelfde richting aanneemt als het primaire koppel.
De oorspronkelijk zèlf N- poolzoekende eigenschap van een Gyrokompas is hiervan een voorbeeld.

Uit eigen, hierbij niet beschreven experimenten blijkt de weerstand tegen een asrichtings wijziging alléén duidelijk herkenbaar, als de gyroschijfas de gelegenheid wordt geboden òm te precesseren.
Er blijkt vervolgens 'slechts' van een voorkeursreactie sprake te zijn; met andere woorden:
Als men, gelijktijdig met de asverdraaiing de gyroscoop óók laat precesseren (in het vlak loodrecht hierop), treedt de extra reactie tegen deze asverdraaiing op.
Bij het ontbreken van de mogelijkheid tot precesseren, blijkt er aldus géén duidelijk 'verzet' tegen de asverdraaiing op te treden.
De voorspelling van een eventuële kosmische voortstuwingsreactie hierbij moet echter ondubbelzinnig met betrouwbare experimenten aangetoond worden. In de octrooihistorie, http://nl.espacenet.com, search gyrosc* and propulsion, ben ik na veel teleurstellende experimenten en een illusie armer, eveneens geconfronteerd met vele, vaak moeilijk te doorgronden voortstuwingsontwerpen.
Ook heb ik veel inzicht verkregen vanuit de website van Glenn Turner: http://www.gyroscopes.org/patentsthumbs.asp o.a. in de map: propulsion.
Het octrooi: (US 5,860,317) van wijlen mede ontwikkelaar Prof. Eric Laithwaite had mede vanuit:
http://www.alternativescience.com/eric-laithwait.htm
http://www.padrak.com/ine/NEN_5_9_5.html en
zijn uitgegeven boek:"Inventor in the Garden of Eden", mijn bijzondere aandacht en bestuderings drang.

Bij deze laatste en meerdere vaak oudere geoctrooieerde (waarschijnlijk verlopen) ontwerpen, bemerkte ik een overeenkomend basisprincipe welke vermoedelijk met een oorspronkelijk experiment 'onder aardse' omstandigheden aangetoond was en waar hoogstwaarschijnlijk tòch verkeerde 'kosmische' conclusies uit getrokken zijn.
Zij 'toonden' een tegengesteld gerichte framereactie, als er binnen een gyroscopische cyclus sprake was van een periodieke asrichtings- wijziging, zoals bijvoorbeeld:

fig5.gif

Mijn benadering en experimenten (waarover ik hier op het openbare Web nog géén details kan geven), zijn echter veelbelovend en voorspellen niet zozeer of, maar wanneer een gyroscopische voortstuwingsmethode toegepast wordt bij bijvoorbeeld satellietbaan correcties.
Inmiddels (mei 2007) kan ik -gebaseerd op veel opgedane kennis- het ontwerp van een elementaire, bestuurbare gyroscopische voortstuwingsmethode bieden,inzichtelijk en ontdaan van mysterieuze science fiction- achtige 'verklaringen'.
Hoewel mijn ontwerp sterk afwijkt van een vroegere uitvinding van Richard Foster uit 1972 (Patent: US 3653269),is het principe van periodiek precesserende gyroscopen gelijk maar principiëler, met minder technische aansturing (bijvoorbeeld géén sleepringen en -contacten) en mèt een stuwrichtings- omkeerinrichting.

DAAROM: RUIMTEVAART- GERELATEERDE ONDERNEMINGEN, REAGEER A.U.B. NU!

Tussenvoeging op 09 maart 2008: (vanuit betrouwbare bronnen o.a. de Volkskrant)
Zeer aktueel is het met een raket 'neer'- schieten van een afgeschreven spionagesatelliet op een hoogte van ongeveer 250 km; het tot dan toe goed traceerbare object, werd met een explosie in keinere oncontroleerbare deeltjes uit elkaar gereten waarbij men hoopt(!) dat alle (waaronder zwaar giftige-) deeltjes allemaal spoedig in onze zeer dunne en kwetsbare dampkring gedumpt worden.

Kort daarna, werd de gelukkig onbemande "Jules Verne" met o.a. 6,5 ton! brandstof gelanceerd; deze laatste brandstof- bevoorrading dient er echter alléén maar voor om het ruimtestation in zijn baan te houden, omdat hij anders terugvalt naar de Aarde.
Ook de eventueel toekomstige inzet van "OLEV",een door Dutchspace ontwikkelde satelliet- 'reddingssloep', levert stuwkracht door middel van meegelanceerde Aardse brandstof.

Ik hoop dan ook mede vanuit deze laatste "hulpkreet", dat ik mede door U (geachte lezer) in de gelegenheid mag worden gesteld, om aan een ruimtevaart- autoriteit mijn zeer milieuvriendelijke vinding te mogen toelichten en de hieraan gekoppelde experimenten en proptotype te tonen.

De (m.i. ongetwijfelde) toekomstige erkenning van gyroscopische voortstuwing noodzaakt daarbij echter een aanpassing van de 3-de bewegingswet van Newton; strikt genomen kan deze wet wèl gehandhaafd blijven bij puntmassa's, maar precessie is een duidelijk aantoonbaar voorbeeld waar aktie- en reactiekoppels haaks op elkaar plaatsvinden.

Astrofysisch zullen er ook aanvullende conclusies getrokken kunnen worden; precesserende hemellichamen bezitten vervolgens een surplus aan Newton'se (traagheids-) massa, of : er moet harder aan getrokken worden om hem in de getoonde baan te houden. Onze Maan is m.i. een voorbeeld van een oud, ongetwijfeld oorspronkelijk snel roterend èn precesserend hemellichaam, dat dientengevolge een nabijere omloopbaan heeft gevolgd; wellicht zijn hiervoor zelfs geowetenschappelijke aanwijzingen(?).
De aanname van de uitdijing van het heelal kan vervolgens 'verklaard' worden uit de vermindering van de traagheids- massa's ten gevolge van de afname van precessies; door het behoud aa n kinetische energie zullen de kosmische objecten dan hun omloopbanen verruimen.

Meer over de mogelijkheid en consequenties van precessie bij het ontstaan van sterrren- en/of planetenstelsels en een alternatief voor "zwarte gaten": Een aangepaste GETIJDEN THEORIE

Back to index