Back to index
invoerdatum: 26 oktober 2005

GYROSCOPIC PROPULSION

INLEIDING,
en onderliggende theoretische beschouwingen.

Deze 'zijsprong' vanuit mijn Thermosynchronica is geen toeval of een chronische neiging om tegen traditionele opvattingen aan te schoppen, maar een poging om vanuit deze andere visie de Brownse beweging te kunnen 'verklaren'; moleculen met electronen- spin als gyroscoopjes met tijdelijke precessies t.g.v. temperatuursverschillen.

Velen (waaronder ikzelf) hebben zich tot op heden zeer verwonderd over de "mysterieuze" eigenschappen van de Gyroscoop.
Ook nu nog is er een speelgoed gyroscoopje in de handel, genaamd 'magic ufo', waar geen rationeel verklarende theorie bijgevoegd is.
Bij diepgaandere studie, o.a. in:
"The Gyroscope and its applications"
Edited by: Martin Davidson, D.Sc.,F.R.A.S.
Hutchinson's scientific and technical publicatons
Made and printed by: Cheltenham Press Ltd., Cheltenham and London 1946,

komen de 'verschijnselen' precessie en nutatie(*rotatieas níet door het zwaartepunt) welliswaar aan de orde, maar ontbreekt -voor zover mij bekend- een wetenschappelijk erkende theorie van een eventuëel reactie medium.
Wellicht moet er toch (mede vanuit de kosmische Gravitatie- problematiek) een ruimtelijke parameter ontwikkeld worden, bijvoorbeeld een zg.

Gravitomagnetic field zie (read more!): ESA publicatie:'Towards a new test of general relativity' uit 2006 van Dr Martin Tajmar,

en kunnen gyroscopische verschijnselen afwijkingen veroorzaken tussen "zware-"(Newton'se) en "trage-" (bewegings) massa.
Ik bedoel hiermee, dat er CONCLUDEREND vanuit de GELIJKSTELLING van voornoemde zware en trage massa en volgens de traditionele Newtonse en ruimtevaarttechnische 'wetten', altijd een uitstotende massa nodig is om een object tot een gelijke zuiver tegengesteld gerichte (voortstuwings-)reactie te bewegen.
De toepassing van raketbrandstof die hierbij uitgestoot moet worden, dient dan wel -zeer milieubelastend- vanaf de aarde meegelanceerd te worden.

-Bij de beoogde gyroscopische voortstuwingsmethode's (met interne cycli van gyroscopen) kan de benodigde elektrische energie echter middels zonnepanelen plaatselijk (!) worden aangewend.-

Als inleidende proef/ observatie het bekende 'zwevende' tolletje:

fig1.gif(ontwerp: stephen @ sptv.demon.co.uk)

Bovengetoonde animatie ìs zo'n wonderlijk verschijnsel, waar ik een weegproef aan heb gewijd; aan een touwtje heb ik een gyroscoopje, precesserend laten 'zweven ' en gewogen aan een weegschaal (balans); afgezien van een vibrerende wijzeruitslag, bemerkte ik géén gewichtsverschil met het vrijhangend niet- roterend gyroscoopje.

De zware massa (of gravitational mass) blijkt hierbij absoluut niet veranderd te zijn.
Een traditionele mechanische benadering is een balans, een evenwichtsvergelijking:

fig2.gif

Het 'aardse' gyroscoopje met massa Mg zou vanuit het balanspunt een moment -Fg .a uitoefenen; om een evenwicht te verkrijgen is een gelijk doch tegengesteld (+)moment nodig. (de algebraïsche som der momenten is 0)
-Hoewel ik in de boeken enige onduidelijkheid heb ervaren, stel ik hierbij een moment waarvan de draairichting mèt de wijzers van de klok draait positief (+).
Als a'= a, dan is Fr=Fg en de balans reactie (het weeggewicht Fb) 2 maal Fg, of bij gelijke 'weging' (Fb = Fg) een tegenmoment van een oneindig kleine Fr' maal de oneindig lange arm a". Omdat dit toe te passen 'ruimtelijke' tegenmoment niet inpasbaar is vanuit de klassieke reactieloze kosmische ruimte, dient men het gyrotolletje te laten 'zweven' ten gevolge van een krachten- koppel met moment Fk x 2a , dat door het precesserende tolletje zèlf wordt veroorzaakt:

fig3.gif

Als men een gyrotolletje aan een extra lange lijn laat 'zweven', ziet men dat de karakteristieke precessie- 'kegel' zich oorspronkelijk manifesteert als een zuivere rotatie om zijn eigen as in een vlak, dat -halverwege- loodrecht staat op het vlak waar de zwaartekracht de gyro- draaias uit zijn richting wil trekken.
In het algemeen kun je dan ook stellen, dat precessie een reactie is welke niet- Newton's en aldus géén 'gelijk en tegengesteld gerichte reactie' is.

Het hier volgende experiment met een speelgoed gyroscoopje toont een kortdurende soort precessie, welke gelijksoortig is aan de oorspronkelijk zèlf N- poolzoekende (geografisch) eigenschap van een gyrokompas ten gevolge van de AARDROTATIE, als de gyroas zich alléén horizontaal kan verdraaien. (met vanzelfsprekend deze sterkste eigenschap op de evenaar)
Bij deze soort precessie volgt het zwaartepunt wèl eenzelfde doch -tijdelijk- (door mij experimenteel aangetoonde) arbeidsintensievere hoekverdraaiing of boogbaan als een Newton'se (rust)massa bij een gelijkgerichte aktiekracht.

fig4.gif

De richting van deze precessie wordt bepaald door de gyroschijf rotatierichting; de gyroas zal zich namelijk (langs de kortste weg) loodrecht op het vlak van het primaire koppel richten, zodanig dat de gyroschijf -in hetzelfde vlak van het primaire koppel- dezelfde draairichting aanneemt.
Als men het primaire koppel vervolgens omdraait, zal -na korte tijd- het dan labiele "evenwicht" verstoord worden, en de gyroschijf nu een "omklappende" kantelprecessie hèrondergaan, waarbij de gyroschijf rotatie zich wederom "synchroniseert" met het omgedraaide primaire koppel.

Andere voorbeelden van toepassing met deze eigenschap zijn:
-een soort bochtaanwijzer voor vliegtuigen: een "Turn and bank"- indicator
-en een zg. Gyroscopic Wave Energy Converter
Bij deze laatste vermeende toepassing spreek ik me nu -29 december 2013- uit over mijn ernstige bedenkingen bij de de onttrekking van elektrische energie uit de "angular velocity" bij deze toegepaste precessie omdat ik uit meerdere experimenten heb geconstateerd dat er wel erg weinig 'kracht' nodig is om deze zeer opmerkelijke gyroscopische reactie zèlf tegen te houden; zie ook de beschrijving hierna over dit "fenomeen".
Een eenvoudige toelichting hierop:

Indien de gyroscoop van de GWEC ongehinderd kan precesseren, zal de -hierbij maximaal- optredende traagheid van de unit resulteren in een golfbrekend of -afvlakkend effect; als men echter de angulaire precessie- beweging aanwendt als PTO (Power take off), zal de massa traagheid sterk afnemen of "inklappen" en er hoegenaamd geen golfenergie beschikbaar kunnen komen om deze op die manier om te zetten in Elektriciteit.

Uit meerdere, hierbij niet beschreven experimenten blijkt namelijk ondubbelzinnig dat de weerstand tegen een ruimtelijke as-richtings wijziging alléén duidelijk herken- en meetbaar, als de gyroscoop de gelegenheid wordt geboden òm te precesseren; bij het ontbreken van de mogelijkheid tot precessie, blijkt er aldus géén duidelijk 'verzet' -met het bijbehorende extra benodigde koppel- tegen de primaire as-richtings wijziging op te treden.

Representatief hierbij: FILMPJE de koppeling naar een Youtube- filmpje van één van mijn eenvoudigere experimenten welke dit zeer opmerkelijke verschijnsel (hier ten gevolge van de zwaartekracht) toont.
In de octrooihistorie, http://nl.espacenet.com, search gyrosc* and propulsion, ben ik na eveneens vele teleurstellende experimenten ook geconfronteerd met vele, vaak moeilijk te doorgronden voortstuwingsontwerpen.
Ook heb ik veel inzicht verkregen vanuit de website van Glenn Turner: http://www.gyroscopes.org/patentsthumbs.asp o.a. in de map: propulsion.
Het octrooi: (US 5,860,317) van wijlen mede ontwikkelaar Prof. Eric Laithwaite had mede vanuit:
http://en.wikipedia.org/wiki/Eric_Laithwaite
http://www.padrak.com/ine/NEN_5_9_5.html en
zijn uitgegeven boek:"Inventor in the Garden of Eden", mijn bijzondere aandacht en bestuderings drang.

Bij deze laatste en meerdere vaak oudere geoctrooieerde (waarschijnlijk verlopen) ontwerpen, bemerkte ik een overeenkomend basisprincipe welke vermoedelijk met een oorspronkelijk experiment 'onder aardse' omstandigheden aangetoond was en waar hoogstwaarschijnlijk tòch verkeerde 'kosmische' conclusies uit getrokken zijn.
Zij 'toonden' alléén een extra tegengesteld gerichte framereactie, als er binnen een gyroscopische cyclus sprake was van een periodieke asrichtings- wijziging, zoals bijvoorbeeld:

fig5.gif

Mijn benadering en experimenten (waarover ik hier op het openbare Web nog géén details kan geven), zijn echter veelbelovend en voorspellen niet zozeer of, maar wanneer een gyroscopische voortstuwingsmethode toegepast wordt bij bijvoorbeeld satellietbaan correcties.

Inmiddels (mei 2007) kan ik -gebaseerd op veel opgedane kennis- het ontwerp van een elementaire, bestuurbare gyroscopische voortstuwingsmethode bieden,inzichtelijk en ontdaan van mysterieuze science fiction- achtige 'verklaringen'.
Hoewel mijn ontwerp sterk afwijkt van een vroegere uitvinding van Richard Foster uit 1972
(Patent: US 3653269), is het principe van periodiek precesserende gyroscopen gelijk maar principiëler, met minder complexe elektrische aansturingen (bijvoorbeeld géén sleepringen en -contacten) en mèt een stuwrichtings- omkeerinrichting waarmee hierdoor dus eveneens uitermate geschikt als:
SPACE DRONE, of cubesat- geïntegreerd ; inmiddels hebben wij vanaf 2014 een goed reproduceerbaar prototype onwikkeld, welke wij onder voorwaarden beschikbaar kunnen stellen om (loadcell-) stuwdrukmetingen te ondergaan. Het gewicht is ca. 2,5 kgf met piek- stuwpulsen van ca. 4 Newton.

DAAROM: RUIMTEVAART- GERELATEERDE ONDERNEMINGEN, REAGEER A.U.B. NU!
zie ook NASA /Glenn Research Center -publicatie van Marc G. Millis en Nicholas E. Thomas uit 2006.
(of:TM-2006-214390.pdf)
en Gennady Schipov's Inertial Propulsion Drive + verslag: door Chris Duffield, Stanford University

Tussenvoeging vanaf 09 maart 2008: (bronnen o.a. in de Volkskrant dd. 1 maart 2008)
Met een raket werd de afgeschreven spionagesatelliet US-193 op een hoogte van ongeveer 250 km 'neer'- geschoten.
Het tot dan toe goed traceerbare object, werd met een explosie in keinere oncontroleerbare deeltjes uit elkaar gereten waarbij men hoopt(!) dat alle (waaronder zwaar giftige-) deeltjes allemaal spoedig in onze zeer dunne en kwetsbare dampkring gedumpt worden.

Kort daarna, werd de gelukkig onbemande "Jules Verne" met o.a. 6,5 ton! brandstof gelanceerd; deze voor het internationaal ruimtestation bestemde brandstof- bevoorrading diende zelfs hoofdzakelijk als stuwbrandstof om het ruimtestation in een veilige omloopbaan te houden omdat deze anders terugvalt naar de Aarde.
Ook de eventuëel toekomstige inzet van "OLEV", een door Dutchspace ontwikkelde satelliet- 'reddingssloep', levert stuwkracht door middel van meegelanceerde Aardse brandstof.

Mede vanuit de toename van RUIMTESCHROOT in het algemeen hoop ik op Uw (geachte lezer) nieuwsgierigheid, enthousiasme èn medewerking, om aan een ruimtevaart- autoriteit mijn zeer milieuvriendelijke vinding te mogen presenteren, toelichten en de hieraan gekoppelde experimenten te tonen.

Tot -voorlopig- slot kunnen bij "gyroscopic propulsion" ook multifunctionele gyroscopische modules denkbaar zijn, welke met -centrifugaal opgewekte- kunstmatige zwaartekracht eveneens als bemanningsverblijf en/of biosfeer toepasbaar zijn; loskoppelbaar kunnen ze eveneens als ontsnappings- en/of landingspendel of shuttle dienst kunnen doen.
Vanzelfsprekend zullen deze laatste gyroscopische modules bij solitaire operaties wèl -volgens huidige technische inzichten- met traditionele (raket-) voortstuwingen uitgerust moeten zijn.

De (m.i. ongetwijfelde) toekomstige erkenning van gyroscopische voortstuwing noodzaakt daarbij echter een aanpassing van (of een te wijzigen conclusie uit-) de 3-de bewegingswet van Newton; strikt genomen kan deze wet wèl gehandhaafd blijven bij puntmassa's, maar precessie is een duidelijk aantoonbaar voorbeeld waar aktie- en reactie haaks op elkaar(!) plaatsvinden.

Astrofysisch zullen er ook aanvullende conclusies getrokken kunnen worden; -vermoedelijk- precesserende hemellichamen waaronder met name 'snel' roterende 'actieve' sterren-, planeten- en/of stofgetijdenstelsels ervaren vervolgens gedurende de precessie een tijdelijk surplus aan (niet- Newton'se) massatraagheid.
Onze Maan zou bijvoorbeeld eveneens een een oud, oorspronkelijk sneller roterende èn precesserende getijdewolk van onze Aarde geweest kunnen zijn, welke voorafgaand een nabijere omloopbaan heeft gevolgd; wellicht zijn hiervoor zelfs geowetenschappelijke aanwijzingen(?).

De aanname van de 'uitdijing' van het heelal kan vervolgens inzichtelijk gemaakt worden ten gevolge van het -tijdens precessies- tijdelijk benodigde 'afzet-' (aktie= reactie) koppel en/of vanuit 'het behoud van energie', een toename van snelheid t.g.v. de afname van de rotatieënergie.

Meer over de mogelijke toepasbaarheid en consequenties van precessie bij het ontstaan van schijfvormige stof-,sterren- en/of planetenstelsels en wellicht een alternatief voor tijdelijke "zwarte gaten": Een aangepaste GETIJDEN THEORIE

Back to index